Paul R. Milgrom i Robert B. Wilson laureatami nagrody Nobla z ekonomii

Nagrodę w dziedzinie nauk ekonomicznych ku pamięci Alfreda Nobla została przyznana w tym roku wspólnie Paulowi R. Milgromowi i Robertowi B. Wilsonowi „za ulepszenia teorii aukcji i wynalezienie nowych formatów aukcji”. Obaj laureaci reprezentują amerykański Stanford University.
Paul R. Milgrom i Robert B. Wilson laureatami nagrody Nobla z ekonomii

Paul R. Milgrom i Robert B. Wilson (©Nobel Media. Ill. Niklas Elmehed)

Tegoroczni laureaci, Paul Milgrom i Robert Wilson, badali, jak działają aukcje. Swoje spostrzeżenia wykorzystali również do zaprojektowania nowych formatów aukcji dla towarów i usług, które trudno sprzedać w tradycyjny sposób, takich jak częstotliwości radiowe. Ich odkrycia przyniosły korzyści sprzedawcom, kupującym i podatnikom na całym świecie – tak decyzję uzasadnia Królewska Szwedzka Akademia Nauk.

Komunikat wyjaśnia, że Robert Wilson opracował teorię aukcji przedmiotów o wspólnej wartości – która jest z góry niepewna, ale ostatecznie taka sama dla wszystkich. Przykładem może być przyszła wartość częstotliwości radiowych lub ilość minerałów na określonym obszarze. Wilson pokazał, dlaczego racjonalni oferenci mają tendencję do składania ofert poniżej ich własnego najlepszego oszacowania wspólnej wartości: martwią się klątwą zwycięzcy – to znaczy, że zapłacą za dużo i przegrają.

Paul Milgrom sformułował natomiast bardziej ogólną teorię aukcji, która nie tylko dopuszcza wspólne wartości, ale także wartości prywatne, które różnią się w zależności od oferenta. Przeanalizował strategie ustalania stawek w wielu dobrze znanych formatach aukcji, wykazując, że format zapewni sprzedającemu wyższe oczekiwane przychody, gdy oferenci dowiedzą się więcej o wzajemnych szacunkach wartości podczas licytacji.

Urodzony w 1948 r. Paul R. Milgrom uzyskał tytuł doktora w 1979 r. na Stanford University. Z kolei urodzony w 1937 r. Robert B. Wilson, emerytowany profesor Stanford University, swój doktorat obronił na Harvard University w 1963 r.

Oprac. MJ

Paul R. Milgrom i Robert B. Wilson (©Nobel Media. Ill. Niklas Elmehed)

Tagi


Artykuły powiązane

Michał Kalecki – niedoceniony wizjoner i geniusz ekonomii

Kategoria: Trendy gospodarcze
Dzieło polskiego ekonomisty Michała Kaleckiego (1899–1970) oraz historia jego życia doskonale ilustrują naszą narodową wadę opisaną przez XIX-wiecznego pisarza i pedagoga Stanisława Jachowicza: „Cudze chwalicie, swego nie znacie, sami nie wiecie, co posiadacie”. Za granicą Kalecki jest uznawany za najbardziej oryginalnego polskiego ekonomistę rangi światowej (obok Oskara Langego), w Polsce natomiast jego dzieło długo było niedoceniane czy wręcz ignorowane.
Michał Kalecki – niedoceniony wizjoner i geniusz ekonomii

Prosta ekonomia paniki: Nagroda Nobla 2022 w perspektywie

Kategoria: VoxEU
Nagroda Nobla w dziedzinie nauk ekonomicznych w 2022 roku przypadła Benowi Bernankemu oraz Douglasowi Diamondowi i Philipowi Dybvigowi, w dużej mierze z powodu prac, które opublikowali w 1983 roku. Autor niniejszego artykułu odnosi się do krytyki, według której Diamond i Dybvig nie zrobili niczego poza matematyczną formalizacją czegoś, o czym wszyscy już wcześniej wiedzieli lub powinni wiedzieć, natomiast Bernanke został nagrodzony w mniejszym stopniu za swoje badania, a w większym za swoją późniejszą rolę decydenta w obszarze polityki publicznej.
Prosta ekonomia paniki: Nagroda Nobla 2022 w perspektywie

Co zawierają „strategie makroostrożnościowe”? Wnioski z doświadczeń międzynarodowych

Kategoria: Trendy gospodarcze
Nadzór makroostrożnościowy to względnie nowy obszar polityki gospodarczej, w którym uwaga koncentruje się na analizie zjawisk zachodzących w systemie finansowym jako całości. Celem nadzoru makroostrożnościowego jest analiza, ocena i monitorowanie oraz przeciwdziałanie ryzykom systemowym. By skutecznie realizować ten cel, organy odpowiedzialne za ten nadzór (określane mianem organów makroostrożnościowych) formułują tzw. strategie makroostrożnościowe, które są publikowane w postaci oficjalnych dokumentów. Warto zatem dokonać przeglądu dokumentów strategicznych i ocenić pierwsze doświadczenia w tym zakresie.
Co zawierają „strategie makroostrożnościowe”? Wnioski z doświadczeń międzynarodowych