Komunikacja w polityce pieniężnej: ujawnianie tweetów banków centralnych

Główne banki centralne coraz częściej korzystają z bardziej bezpośredniego kanału rozpowszechniania komunikatów dotyczących ich polityki za pośrednictwem mediów społecznościowych. Niniejszy artykuł analizuje ostatnie wysiłki banków centralnych mające na celu nawiązanie kontaktu z szerszą publicznością za pośrednictwem Twittera.
Komunikacja w polityce pieniężnej: ujawnianie tweetów banków centralnych

(©Envato)

Komunikaty dotyczące banknotów przyciągają nieproporcjonalnie dużą liczbę retweetów w porównaniu z tweetami dotyczącymi wszystkich innych tematów. Znacznie większą reakcję użytkowników Twittera wywołują także tweety omawiające decyzje i działania w zakresie polityki pieniężnej.

Gdy na początku lat 90. banki centralne zaczęły stosować komunikaty jako podstawowy element zestawu narzędzi polityki pieniężnej, w pierwszej kolejności kierowały je do odbiorców eksperckich, takich jak uczestnicy rynku finansowego, naukowcy, decydenci i specjalistyczne media, a nie do szerokiej publiczności (Blinder i in. 2005, Assenmacher i in. 2021, Blinder i in. 2022). Chociaż strategia ta w dużej mierze okazała się skuteczna w wyjaśnianiu decyzji dotyczących polityki pieniężnej odbiorcom będącym ekspertami, komunikacja z opinią publiczną pozostała w tyle (Ehrmann i Wabitsch 2021).

W ostatnich latach główne banki centralne w coraz większym stopniu polegają na bardziej bezpośrednim kanale rozpowszechniania komunikatów dotyczących swojej polityki poprzez swoje strony internetowe i konta w mediach społecznościowych. W tym celu uczyniły swoje strony internetowe bardziej przyjaznymi dla użytkowników, na przykład poprzez zasoby i narzędzia edukacyjne, a także wzmocniły swoją obecność na platformach mediów społecznościowych, takich jak Facebook, LinkedIn i Twitter (Gorodnichenko i in. 2021, Ehrmann i Wabitsch 2022). W jednym z ostatnich artykułów analizujemy ostatnie wysiłki banków centralnych mające na celu zaangażowanie się w kontakty z szerszą publicznością za pośrednictwem Twittera (Masciandaro i in. 2022), który wydaje się być kanałem mogącym prawdopodobnie wpływać na zjawiska makro, takie jak wybory polityczne (Fujiwara i in. 2020).

Twitter wydaje się być najpopularniejszym kanałem mediów społecznościowych dla większości banków centralnych, z wyjątkiem Banku Rezerw Australii, Banku Francji, Banku Włoch i Banku Rezerw Republiki Południowej Afryki, które są obserwowane głównie na LinkedIn, oraz Banku Korei, który jest bardziej popularny na Facebooku.

Aby uzyskać więcej informacji na temat tego, w jaki sposób banki centralne wykorzystują media społecznościowe jako narzędzie komunikacji, używamy Twitter Academic API do wyodrębniania wszystkich wiadomości z Twittera generowanych przez banki centralne G20 od czasu utworzenia ich kont. Dla każdego tweeta wyodrębniamy tekst, datę i język tweeta, jak również liczbę polubień i retweetów. Otrzymujemy bazę danych zawierającą 215  011 tweetów (bez retweetów) wysłanych między czerwcem 2009 a wrześniem 2022 roku.

Słowa ważą więcej niż liczby: komunikacja banku centralnego w okresach wysokiej inflacji

Od momentu dołączenia do Twittera w czerwcu 2010 roku Bank Indonezji zamieścił około 40  000 tweetów, a jego liczba postów w mediach społecznościowych jest ponad dwukrotnie większa niż drugiego najbardziej aktywnego banku centralnego w naszej próbie, Banku Francji. Bank Indonezji ma również najwyższą liczbę odpowiedzi na tweety innych użytkowników. Jednak z wyjątkiem tego banku, średnio tylko 2,5 proc. tweetów pozostałych banków centralnych to odpowiedzi skierowane do innych użytkowników mediów społecznościowych.

Liczba tweetów jest jedynie miarą wysiłków podejmowanych przez banki centralne w celu zwrócenia uwagi na swoje komunikaty. Innym ważnym aspektem, który należy wziąć pod uwagę, jest zaangażowanie opinii publicznej w posty banków centralnych w mediach społecznościowych, co można wywnioskować na przykład z liczby polubień i retweetów. Saudyjski bank centralny ma najwyższą średnią liczbę retweetów na tweet, a po nim Bank Japonii, System Rezerwy Federalnej Stanów Zjednoczonych i Europejski Bank Centralny. Bank Francji, Bank Korei i Bank Rosji mają najniższe średnie zaangażowanie na jednego tweeta.

Między słowami banku centralnego

Następnie badamy treść poszczególnych tweetów, aby zrozumieć, czy określone tematy są związane z większym zaangażowaniem publicznym. Aby to zrobić, najpierw przetłumaczyliśmy wszystkie tweety napisane w języku innym niż angielski za pomocą Microsoft Translator (138 667 tweetów, czyli 65 proc. próby). Następnie wyodrębniamy losową próbkę 5 000 tweetów i ręcznie klasyfikujemy je na dziewięć różnych tematów: banknoty, biuletyny i raporty, publikacje danych i statystyki, informacje o kursie walutowym, polityka pieniężna, inne informacje, odpowiedzi na tweety, badania i konferencje oraz przemówienia i wywiady.

Po tej klasyfikacji obliczamy zestaw najczęściej używanych terminów jednoznaków i dwuznaków dla każdego tematu i używamy ich do dalszej klasyfikacji pozostałych tweetów. Procedura ta pozwala nam sklasyfikować łącznie 89 343 tweety, czyli 42 proc. próby.

Korzystając z tej klasyfikacji i przyglądając się dziesięciu najbardziej lubianym i retweetowanym tweetom, stwierdzamy, że wszystkie z nich powstały w celu ogłoszenia wprowadzenia nowych monet lub banknotów.

Na podstawie danych analizujemy, które tematy wiążą się z większym zaangażowaniem społecznym. Uzyskane wyniki sugerują, że ogłoszenia dotyczące banknotów przyciągają nieproporcjonalnie większą liczbę retweetów w porównaniu z tweetami dotyczącymi wszystkich innych tematów. Ponadto, tweety omawiające decyzje i działania w zakresie polityki pieniężnej również wywołują znacznie większą reakcję użytkowników Twittera.

Ogólnie rzecz biorąc, sugeruje to, że zwiększone wykorzystanie mediów społecznościowych przez banki centralne może stanowić ważne narzędzie do komunikowania decyzji dotyczących polityki pieniężnej. Rzeczywiście, zwiększone wykorzystanie mediów społecznościowych w komunikacji banku centralnego oraz rosnąca popularność technik ilościowej analizy tekstu, dało początek rozwijającej się literaturze, która bada rolę komunikacji banku centralnego w mediach społecznościowych.

Podsumowując, niniejsza analiza potwierdza, że banki centralne w coraz większym stopniu wykorzystują media społecznościowe jako stały element swojej polityki komunikacyjnej. Przyszłe badania mogą zająć się dokładniejszą analizą treści mediów społecznościowych o wysokiej częstotliwości jako narzędzia do pomiaru oczekiwań rynku i skuteczności komunikacji banku centralnego. Innym kierunkiem przyszłych badań jest rola obecności w mediach społecznościowych członków komitetu polityki pieniężnej, którzy również znacząco zwiększyli swoje wysiłki w celu zaangażowania się w kontakty z szerszą publicznością.

Oana Peia  – Assistant Professor, School of Economics at University College Dublin

Davide Romelli  – Assistant Professor of Economics at Trinity College Dublin

Donato MasciandaroFull Professor of Economics, and Chair in Economics of Financial Regulation at Bocconi University

 

Artykuł ukazał się w wersji oryginalnej na platformie VoxEu, tam też dostępne są przypisy i bibliografia.

(©Envato)

Tagi


Artykuły powiązane

Finfluencing a rozwój kompetencji finansowych, czyli o (nie)bezpieczeństwie finansów w mediach społecznościowych

Kategoria: Analizy
Postępująca cyfryzacja usług finansowych daje ich odbiorcom szanse na większe włączenie finansowe, zapewnia wygodne, szybkie, bezpieczne i terminowe transakcje oraz dostęp do bardziej spersonalizowanych usług finansowych. Choć korzyści z rozwoju cyfrowych technologii z tego zakresu wydają się dziś niemal bezdyskusyjne, to niewłaściwe korzystanie z nieznanych produktów, zwłaszcza przez nieświadomych ryzyka młodych konsumentów, może być zagrożeniem dla ich bezpieczeństwa finansowego.
Finfluencing a rozwój kompetencji finansowych, czyli o (nie)bezpieczeństwie finansów w mediach społecznościowych

Dokąd zmierza polityka pieniężna

Kategoria: Trendy gospodarcze
W latach 90. XX w. wydawało się, że patent na prowadzenie polityki pieniężnej jest znany. Kraje małe, o otwartej gospodarce i swobodnych przepływach finansowych, powinny zrezygnować z prowadzenia własnej polityki monetarnej i przywiązać kurs swojego pieniądza do zagranicznej waluty dominującej w obrotach handlu zagranicznego. Oczywiście takie rozwiązanie wymagało prowadzenia odpowiedzialnej polityki budżetowej i zaufania rynków finansowych wykluczające raptowny odpływ zagranicznego finansowania.
Dokąd zmierza polityka pieniężna